TULPARDAN ALINTILAR-32
(“Biz çekmediğimiz derdin türküsünü yakmayız.”Neşet ERTAŞ)
İliç ilçesi Erzincan’a 120 kilometre uzaklıkta, Karasu nehrinin kenarında, Kemah-Refahiye-İmranlı-Divriği-Kemaliye ve Ovacık ilçeleri ile sınırı olan bir ilçe. Sünni ve Alevi vatandaşlarımızın huzurlu bir şekilde birlikte yaşadıkları, nüfusunun büyük bölümünün İstanbul’a göçtüğü, geçimini tarım-hayvancılık ve maden işletmeciliği ile sağlayan, toplam nüfusu 6000 civarında olan sakin bir ilçe. Eşyalarımızı önceden gönderdik ve lojmanın bir odasına indirildi. Biz de özel otomobilimize bindik ve düştük yollara. Hain elebaşı Abdullah Öcalan’ın yakalanıp getirilmesi, yargılanması tamamlanmış. Hainleri besleyen emperyalist, şer güçler ve Avrupa Konseyinin aldığı karar gereği 2004 yılında idam cezası tamamen kaldırılmış ve hain Abdullah Öcalan’da hayatını garanti altına almış. Şehirdeki ve dağdaki hainler rahat durur mu? Memleketin ilerlemesinin önünün kesmek ve emperyalist güçlerin bölgedeki planlarını uygulamaya koymak için Türk’e düşman iç ve dış güçler terör kartını tekrar piyasaya sürmüşler. Hainler faaliyet yürüttükleri bölgelerde tekrar azmışlar. Ulusal haberlerin birinci sırasını tekrar çatışmalar, şehit ve gazi haberleri almış. Biz yine iliklerimize kadar işlemiş hainlerle mücadele ruhuyla ve de sarsılmaz cesaretimizle özel arabamıza ailecek bindik, düştük yollara. Beyşehir-Konya-Nevşehir-Kayseri’yi takiben Sivas’a geldik. Sivas’ta görev yaptığımız günler gözlerimizin önünden geçti. Sivas’ta bir gün kalıp özlemimizi giderdikten sonra tekrar yola revan olduk. Hafik-Zara ve İmranlı’yı geçip Kızıldağ rampalarına geldik. Aracımızı kullanıyoruz ama gözlerimiz yolun sağında-solunda ve ilerisinde. Geçmiş dönemlerde hainler Kızıldağ rampalarında yol kesme eylemleri yapmışlar. Adrenalin yükselmiş, heyecan dorukta ama ailemize hissettirmemek için de yoğun mücadele içerisinde bir ruh haliyle Refahiye’ye ulaştık. Devam edersek Erzincan’a gideceğiz veya Refahiye’den İliç’e giden ara yoldan gideceğiz. Harita incelemesi yaptıktan sonra kestirmeden gitmeye karar verdik. Yol üzerinde Refahiye Gümüşakar Karakolu ve İliç Kuruçay Karakolu var. Yine yola revan olduk. Bozuk asfalt yoldan devam ederek Gümüşakar’a ulaştık. Belirli bir mesafeden sonra yolda asfalt bölüm bitti, stabilizeye döndü ve yollar iyice bozuldu. Sağı solu çıplak tepelerle kaplı, sessiz sakin, bomboş bir yol. Yaşayan canlı sadece biz varmışız gibi geliyor insana. Eşimizin ve çocuklarımızın da artık korku dolu bakışlarını hissediyoruz. Ama kahraman babaları var ve ondan güç alıyorlar. Biz mi? Bizde sarsılmaz cahil cesaretimizden ve belimizdeki tabancadan güç alıyoruz. Sünebeli geçidinin tozlu, bozuk yollarından geçerek aşağıya indiğimizde yollar tekrar düzeldi ama sağımız ve solumuz yine tepelerle kaplı. Her zaman ki gibi Neşet Baba’yı dinleyerek ruhumuzu hafifletip yola devam ettik. Kuruçay’a ulaştığımızda bizdeki rahatlamayı eşimiz ve çocuklarımızda hissettiler ki onlar da rahatladı. Karasu’ya (Fırat Nehri başlangıcı) ulaşıp kenarından devam ederken İliç gözüktü. Osmaniye ve Tavşanlı’da futbol altyapısını oluşturduğumuz, iyi top oynayan, lisanslı oğlumuz Bekirhan ‘’Baba ben burada nerde top oynayacağım.’’ deyince anladık ki eşinizin ve çocuklarınızın kaderi sizinle birlikte hareket ediyor. Bütün meslektaşlarımın çocuklarının hayallerini geride bıraktıkları gibi bizde o gün oğlumuzun futbol hayalini geride bıraktığımızı anladık. Köprüde İliç tabelasını okuduk ama hâlâ ilçe gözükmüyor. Solda bir mahalle bulunmakta, mahallenin kenarından devam eden rampayı tırmanarak ilçe merkezine ulaştık. İlçe merkezi tepenin eteğinde, bir ana caddesi ve küçük bir çarşısı olan 2500 nüfuslu bir yerleşim yeri. Öğretmenevine yerleştik. İlçe Jandarma Komutanını uğurladıktan sonra Bismillah dedik. İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı iki dış karakol mevcut. Kuruçay ve Armutlu Jandarma Karakolu.
#Tulpar
#NEMUTLUTÜRKÜMDİYENE
(Foto: Afganistan/Kabil 2015)
Recep Cansu / AVRUPAPRESS
News
