0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bilgin Özçifci  /  EMİRDAG

EMİRDAG CAMİLİ KÖYÜ GEÇMİŞTE CAMİLİ’DE
MANAVUZ (Manahoz) DEĞİRMENİ
Köyde kalabalık orandanın ekmek ihtiyacını karşılamanın en kolay yolu, eldeki buğdaydan un öğütmekti. Bunun için bir miktar sarı buğday ekilirdi. Sarı buğdayın unu makbul olup, ekmeği yumuşak olurdu.
Bizler yaş itibarıyla değirmenlerin yoğun olarak çalıştığı zamanlara yetişemedik. Sadece Manahoz daki değirmene birkaç defa gittik. Tek silindirli bir motorla çalışan düşük devirli bir değirmendi. Düşük devirli olması tercih edilirdi. Yüksek devirlerde un fazla ısıdan yandığı ve nefasetini kaybettiği söylenirdi.
Çiftlik köyünde Köylümüz Rahmetli Abdurahman Kuru dayının işlettiği bir değirmen vardı. 1950 li yıllarda hazineden ihaleyle satın alınmış. Bizim yaşımız onun yoğun çalıştığı yıllara yetişemedi. Son yıllarında kayaları hasar gördüğü için sadece hayvanlar için yarma yaptığı söyleniyordu. Yanıbaşındaki dereden hareket alan bir su değirmeniydi.
Yakınlarda bir değirmeninde Alikel de ( Ortaköy) olduğu ve orayada un öğütmeye gidildiğini biliyoruz. Alikelin 2000 yıllık tarihine baktığımızda ORCİSTUS ANTİK ROMA KENTİ birçok akarsuyu olan ve ovalarında çokça buğday ekilen bu akarsular üzerinde birçok değirmenler olup, buralarda öğütülen unlar dönemin limanlarına götürülüp uzak uerlere gemilerle taşındığı tarihi kayıtlarda vardır.
Değirmene gitmek aslında meşakkatli bir işti. Oraya vardığınızda un öğütmek için sıra bekleyen arabaların olduğunu bildiğiniz için birkaç günlük erzakınızı yanınızda götürürdünüz. Bu sıra bekleme işine NÖBET denirdi. Neşet Ertaş ın bir türküsünde
Nöbedin bekleyen alır keşiği
dizesinin değirmen nöbetlerinden esinlenildiği kanaatindeyim. Yani Nöbedin bekleyen sırasını alır denmiştir
Değirmene çocuklar da götürülürdü. Onların eline KÜSÜK denilen kalın sopalar verilip kepek dolan çuvalların içine vurarak kepeği sıkıştırması istenirdi.

Bilgin Özçifci.       /         AVRUPAPRESS