Sanırım 2 ay oluyor, bir beyefendiyle tanıştım. Kendisi linkedin’den bağlantım. Bir konuda benden
destek istedi. Yazışmalarla kendisine bilgi, öneri verirken, daha hızlı sonuç almak için telefonla
görüşmeye başladık. Amacı iyi bir şirkette, satış pazarlama alanında olan yetkinliğini daha profesyonel
seviyede kullanarak kariyerini iyi bir noktaya getirmek. Zaten tecrübe ve deneyime sahip bir çalışan.
Özgeçmişine bakınca küçük ölçekli yerlerde çalışmadığını anlıyorsunuz, ancak, kendisiyle konuşmaya
başlayınca o özgeçmişin, beyefendinin deneyim ve tecrübesini hiç yansıtmadığını çok daha net
anlıyorsunuz. Telefon konuşmalarımız sırasında, açık sözlü ve net birisi olduğu için daha ziyade o
anlattı, ben dinledim. İş arayışı konusunda uzun bir süre çaba sarfettiği, çabalarının da cevapsız
kalmasından kaynaklı, psikolojik olarak yıpranmış durumdaydı. Haklıydı. Çünkü, deneyimli ve üzerine
alacağı işin altından kalkabilecek yeteneğe sahip titiz çalışan birisi. Konuşmalarımız sırasında iş
konusunda yaşadığı tecrübelerden bahsederken düşünce ve tarzını çok iyi farkettim. Ancak bunu
anlayabilen bir işverene denk gelemiyor. Kendisini dinleyecek, konuşabileceği birini arıyor. Yollarımız
da bu şekilde kesişiyor.
Bu arada laf lafı açtı, sohbetlerimiz yaşam üzerine dönmeye başladı. Kariyeri için çabalama sırasında
bir bayanla tanışıyor, bir etkilenme süreci olsa da, ilişkileri bayan tarafından bitiriliyor. Bu da
beyefendide ayrı bir üzüntüye sebep oluyor. Biraz kendini dinlemek ve toparlanmak için kısa bir tatile
gidiyor. Döndüğü zaman yapacağı 1-2 mülakattan iyi sonuç almak istiyor. Ancak, son 7-8 ay boyunca
yaşadığı tecrübeleri bana anlatmasından çıkardığım sonuç, kapıların sürekli kapanması ve herbirinin
olumsuz bitmesi. Garip olan şu ki, referans olduğum bir şirkette çok rahat işe gireceğini düşünürken,
oradan da red cevabını almasıydı. İlk başta sinirlensem de, kaybedenlerin referans olduğum şirket
olduğunu varsayıyorum.
Beyefendiyle telefon konuşmalarımız hemen hergün devam etti, o kadar açık yürekli, öylesine samimi
bir karakteri var ki, bütün hayat hikayesini, neler yaşadığını, hangi evrelerden geçtiğini, bugünlere
nasıl geldiğini bana anlattı. O anlattıkça, özgeçmişin dışında ve ötesinde bambaşka bir insanla
karşılaştım ve tanıdım. Her konuda derin bir kültüre, bilgiye sahip. Kendini geliştirmek için her konuda
sürekli inceleme ve araştırma yapıyor. Arkadaşlık, aşk, sevgi, dostluk, kardeşlik, akraba ilişkisi olsun
farketmez çok fazla değer veriyor ve hassasiyetle yaklaşıyor. Saygısını, seviyesini hiçbir şekilde
bozmuyor. Aile bağları, özellikle kadınlara olan hassasiyeti, inceliği ve nezaketi beyefendi için çok
önemli. Konuşmalarımız sırasında beyefendinin ruhunun derinliklerinde çocukluğunun kaldığını
farkettim. O sıralarda yaşadığı bazı olaylar, bu süreçte tekrar günyüzüne çıkarak duygu ve
düşüncelerinde baskı yapıyordu. Ayrıca bu noktaya gelmeden önce oldukça rahat , her istediğini
yapabilen ve elde eden bir hayata sahip olması da diğer bir faktördü. Bu nedenle iş konusu ve
ilişkisinin sona ermesi strese neden oluyordu. Benim onu herhangi yorumda bulunmadan dinlemem,
sorular yöneltmem, yanında olduğum hissini vermem beyefendinin hoşuna gitti. Onu hiçbir şekilde
yönlendirmedim. Sadece kendi düşüncelerimi paylaştım. Son yaptığı iş görüşmesi olumlu sonuçlandı
ve o şirkette çalışmaya başladı. Burada başarılı olacağına kariyerinde iyi bir noktaya geleceğine
inanıyorum.
Beyefendiyle tanışmam, onu gerçekten dinlemem ve hayatı hakkında detay bilgi edinmem bende
birçok düşünceye neden oldu. Açık söyleyeyim, ilk konuşmamızda ne kadar saygılı davranırsa
davransın, şımarık bir yapıya sahip olduğu kanısına varmıştım. Ancak benden destek bekliyordu,
benim amacım ise elimden geleni ona sağlamaktı. Bunun için de onu iyi tanımam ve analiz etmem,
ona göre yol göstermem gerekiyordu. Bunun için de hemen hergün görüştük. Görüşmelerimizde
farkettim ki, evet, ona sağlanan koşullardan dolayı şımarık bir karakteri ruhunda barındırırken,
yanında bir o kadar olgun, sağduyulu, akıllı, vicdan sahibi, nazik ve hassas bir kişiliği de taşıyordu.
Konuşmalarımız sırasında farkettiğim nokta hassasiyetinden kaynaklı şımarık karakterinin kırılmış
olmasıydı. Aldığı red cevapları, kendi isteği dışında yaşadığı ayrılık onu çok derinden yaralamış,
“istenmeyen ve beğenilmeyen kişi” olduğu düşüncesine sevk etmişti. Aslında ortada öyle bir durum
söz konusu değildi. Konu tamamen karşı tarafın kendi eksikliğini, bu şekilde yansıtmasından
kaynaklıydı. Her insanın hayatında gerçekten dönüşüme uğradığı bir kırılma süreci olur. Kendini net
olarak tanıma, ne istediğini bilme, hayatın yüzümüze tokat atarak bize gerçekleri gösterdiği bir zaman
zarfıdır. Konuşmalarımız sırasında benim onda farkettiğim bu detay oldu. Beyefendi kendi hayat
çizgisinde bu dönemi yaşıyordu. Aradığı soruların cevaplarını, konuşmalarımız sırasında yavaş yavaş
birlikte veriyorduk. Anladığım kadarıyla bu da onu rahatlatıyordu. Bir çok konuyu kabullenmiş, onları
değiştirmenin kendi elinde olduğununun bilincindeydi, bunu da istiyordu.
Şu anda istediği işte çalışmaya başladı, mutlu ve heyecanlı. Kariyeri konusunda güzel başarılara imza
atacağına inanıyorum. Konuşmalarımız bizi gerçek ve samimi bir arkadaşlığa götürdü. Kendi adıma
belirtmem gerekirse, birinin hayatına dokunmuş olmak ve destek vermek inanılmaz bir mutluluk.
Bilmiyorum ne kadar faydalı oldum, yol almasını sağladım ama attığı adımları görmek, yaptığmız
konuşmalar bana başardığımı gösteriyor.
Funda Salk / AVRUPAPRESS
News
