Bu haftaki yazım da size Ankara seyahatimden bahsedeceğim. Uzun zamandır pandemi sebebiyle birçok yurt içi ve yurtdışı seyahatimi erteleme kararı almıştım.İki defa Corona olmam ve o süreci ağır atlatmam bu kararı almam da etkiliydi. Bundan bir ay önce bir arkadaşımla kahve içerken 29 Ekim de Anıtkabir ziyaretine ne dersin dedi. Nasıl olur gider miyiz gidemez miyiz diye düşünürken kendimizi tren bileti alırken bulmuştuk.
Yurt dışında çok şehirlerarası tren seyahati yapmıştım ama Türkiye’de bir ilk olacaktı.O yüzden fazlasıyla heyecanlıydım. 29 Ekim sabahı saat 7.25 İstanbul Söğütlü Çesme Garı’ndan Ankara’ya gitmek için trenle ayrıldık. Bilet üzerinde yaklaşık olarak yolculuğumuzun 4 saat 20 dakika süreceği yazıyordu. 5 saatlik yolculuk sonunda biraz gecikmeyle Ankara YHT Garına vardık. Yolculuktan önce Ankara‘da gezilecek yerleri araştırıp nasıl gideceğimizi not almıştım. Notlarıma baka baka Anıtkabir’e gitmek için yürümeye başladık. Normalde taksiyle Gar’dan Anıtkabir’e gitmek 15 dakika sürüyormuş . O gün yollar 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı kutlamaları sebebiyle kapandığı için yürüyerek gitmek zorunda kaldık yaklaşık yarım saatte bir kahve molası vererek, yollarda yüzlerce insanla birlikte aslanlı yoldan geçerek Anıtkabir’e ulaştık. Yollar Türk bayrakları ve Atatürk resmiyle doluydu. Ankara adeta adına yakışır birşekilde kırmızı beyaz’a boyanmıştı. Anıtkabir inanılmaz kalabalıktı. Yüzlerce insan Anıtkabir’de binlerce insan’a dönüştü. Hepsi tek birsey için ordaydı. Biz Türk Gençliğine Cumhuriyeti kurup emanet eden atasına minnetlerini sunmak için teşekkür etmek için ordaydı. Bu gurur vericiydi. Dünya devletlerinin hayran olduğu UNESCO’nun Atatürk, uluslararası anlayış, iş birliği, barış yolunda çaba göstermiş üstün kişi, olağanüstü devrimler gerçekleştirmiş bir devrimci, sömürgecilik ve yayılmacılığa karşı savaşan ilk önder, insan haklarına saygılı, dünya barışının öncüsü, yaşamı boyunca insanlar arasında renk, dil, din, ırk ayrımı gözetmeyen, eşi olmayan devlet adamı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusudur diye tanımladığı Büyük Önder ‘e biz sahiptik ve o bizim topraklarımızda ebedi istiratindeydi. Dünya döndükçe çok şey yaşayıp göreceğiz ama bir daha M.Kemal Atatürk gibi Büyük Önder görecek miyiz hiç sanmıyorum. Gururluyum onun kurduğu ülkede yaşıyorum Gururluyum onun gösterdiği yolda ilerliyorum. Gururluyum dünyanın saygı duyduğu büyük insanın torunuyum.
Anıtkabir o kadar kalabalıktı ki içeri girmek neredeyse imkansızdı. Bu nedenle rotamızı 1.TBMM Binasına çevirdik . Tarihe şahit olmak inanılmaz bir duygu mutlaka Ankara’ya gidince görülmesi gereken yerler listesine alınmalı. Daha sonra Ankara Kalesi ,Gençlik Parkı,Hacı Bayram Veli Camii, Roma Hamamı,Angustus Tapınağı,Anadolu Medeniyetler Müzesini ziyaret etme imkanımız oldu.
Tamamıyla tarih kokan bir şehirdeydik. Sanki 1900 lü yıllara ışınlanmış gibiydik.İstanbul’un kozmolitliği o kadar yormuş ki bizi modernlik adı altında git gide bencilleşen, bireyselleşen insani duygular, belki de bu yüzden Ankara’yı çok sevdik.
İnsanları alçak gönüllü, yardımsever, güller yüzlüydü ki Bazı zamanlar kendimi küçük bir balkan ülkesinde geziyormuş gibi hissettim. En son balkan ülkelerini gezerken bu hissi yaşamıştım. Küçük cafelerinden birinde mola verirken birkaç yaşlı insanı tanıma fırsatı bulduk. O kadar cana yakın güleryüzlü pozitif insanlardı ki hayran olmamak elde değildi.
Kendi küçük insanlığı büyük Ankara biz seni çok sevdik. Tekrar görüşmek dileğiyle
Dilan Karatas / AVRUPAPRESS
News
