Her insanın bir var oluşunun sembolü olan isimleri vardır şu hayatta. Kimimiz yaptığımız işler ve meslekler ile kimilerimiz milliyetçi kimliği ile kimilerimiz de vasıflarımız ile var oluruz yaşamda.
İlk doğumla başlar bu tanımlamalar. Cinsiyet etiketini üstümüze alırız. Büyümeye başladıkça kişiliğimiz ön plana çıkar ve karakterimizle birleştiğinde ise sıfatlar devreye girer. Yaramaz çocuk, asi çocuk, söz dinlemeyen çocuk, uslu çocuk, akıllı çocuk… Bu sıfatların doğasının karşımızdaki çocuğu ne derecede etkilediğini aslında farkında değilizdir. Bu yaşlarında yaptığımız ‘etiket’ ler onun kendisini şekillendirmesinde büyük rol oynar. Toplumda da etiket dediğimiz olgular bu şekilde oluşmaya başlar. Bireylerin birbirlerine yükledikleri anlık ifadelerin kelimelere dökülmüş halidir. Giyilen kıyafetler, konuşma tarzı, kullanılan kelimeler, mimikler, eş dost ve daha nicelerini ekleyebiliriz. Bunun yanı sıra maddi kaynaklar da bir unsurdur. Üst kademe bir sınıfta isen göreceğin muamele ve davranışlar alt kademeye dahil birine göre farklılık gösterir. Burjuvazi ve proleterya olarak adlandırırız bu sınıfları. Günümüz sosyal statü farklarının ortaya koyduğu acı farkındalıklardır. Burada maddi araç olarak kullanılan paranın değerinin insanda yarattığı etiketin olumlu ve olumsuz yönlerini net bir şekilde gösterir. Toplumda edinilen yerin önemi kişiye bir anlam ifade eder. Yapboz parçası misali o karede yer almak ister. O parçadan herhangi biri dışarıda kalırsa kişi kendini bütünden sıyrılmış yapayalnızlık korkusu içerisinde hisseder. Bunu engellemek için kendini ona ait gösteren tanımlamalara ihtiyaç duyar. Kelimelerin gücü buradan gelir.
Bazı davranışlar toplumsal olarak yanlış kabul edilir. Toplumda gücü elinde tutanlar hangi davranışın sapma teşkil edeceğine ve meşru olmayıp yasaklanacağına karar verirler. Bunlardan biri suçtur. Sosyal olandan kopma ya da sapma olarak nitelenebilir. Ve bu bir damgalamadır yani etiketleme örneğidir. Küçük bir suç işlemiş bir kimse için bu damgalama bazen abartılı durumda anlatılabilir. Böyle bir durumda o kişiyi topluma tekrar kazandırmak gerekir. Eğer o bir parça kendini yapbozda fazlalık parça olarak görerek hareket ediyorsa burada bazı şeyleri incelemek gereklidir.
Hayata hükmeden damgaların içeriğine göre taşıdığı anlamlar dokunur toplumsal yaşantımıza.
Rumeysa Ozcelik / AVRUPAPRESS
News
