Yüzeye en yakın suyu kuyulardan çıkrıkla çekerek çıkaran insanımız adeta suya hasretti. Bu susuz kıraç coğrafya köyün ekonomisini de olumsuz etkilemekteydi. Köye 7 km uzaklıktaki sakarya ve 10 km uzaktaki pınasbaşı suyu kenarındaki köylerin ekonomik refahı bizde yoktu. 1970lerin başında Rahmetli Halit Aga (Karpuz) Çandır kulağı bölgesine bir kuyu kazarak su çıkartmış, yan tarafına bir eğimli giriş kazarak pompa yerleştirmişti. Ancak suyun az olması ihtiyacını karşılamamıştı. 1980 Yılında Afyon Milletvekili Hasan Akkuş meclise bir önerge vererek Başkurt Köyündeki su kaynağını Ümraniye, Aydınyaka, ve Camiliden geçecek bir sulama yatırımını kabul ettirmiş ancak 1980 Askeri darbesine takılmış ve iptal olmuştu.

          1990 yılında ziraat bankası kredileri ile köyde derin kuyular açılıp, pancar ağırlıklı üretime başlandı. Ancak kuyuların traktörlerle çalışmasının getirdiği sulama maliyetine birde faiz yükü binmişti. Dönemin parasıyla 18 milyon tl lik maliyet faiz yükü ile ancak 120 milyon Tl. ye ödenebilmiş, bu daha büyük bir yıkım olmuştu. Köyün toprağının %17 lik kireç oranı hesaba katılmamış, beklenen verimin ancak yarısı alınmıştı…. Kısaca umutlar hüsrana dönüşmüştü.

     İki yıl önce Sarıcakaya/Dağküplü deki bahçemi yerleşim ve fidan ekimi için dozer tesviye yaparken bir su kaynağı çıktı. Hemen drenaja alarak bahçeye bir çeşme yaptım. Suya hasret büyümüş, 25 metreden tenekeyle su çekip olukları, testileri doldurmuş bir bozkır çocuğu olarak çok sevinmiştim. Çeşmenin yanına bir sandalye koyarak saatlerce yanında oturdum…. Tahliyesinide 60 metre aşağıdaki dereye verdim. Bugün Camilide suya ulaşım zor iken, buradaki çeşme 32 lik boru dulusu boşa akıyor benim gözümde….

     Bozkır köylerinin zor coğrafyasında zor şartlarda çiftçilik yapanrak bu memleketin karnını doyurmaya çalışan tüm  hemşehrilerime kolayluklar ve bereketli yıllar diliyorum diliyorum….