EMİRDAG CAMİLİ’ KÖYÜ‘NDE GEÇMİŞTE CAMİLİ’DE ASKER UĞURLAMASI ZAMANSIZ VEDA
Köyde askerlik kıtalara sevk (askere gitme) tek dönemde olurdu. Askerlik dönemi gelen gençler en az 15 gün önceden Eskişehirdeki işlerinden ayrılıp köye dönerler, kalabalık bir gurup oluştururlardı. Bu dönemde her akşam bir aile asker adaylarını yemeğe alır sohbetler yapılırdı.
20 aylık bir ayrılık demek olan bu sürede evli olanların yükü biraz daha ağırdı. Kalan 15-20 günlük süre oldukça coşkulu geçerdi. Bazen küçük taşkınlıklarda olsa hoş görülürdü. Gençler köy içinde gezer, köyün görüntüsünü panaromik olarak gördükleri bayıra çıkardı. Gitme günü geldiğinde sabah erken saatlerde askerlerin yakınları başta olmak üzere köy halkı otobüsü beklemek üzere toplanırdı. Hoca dua yaptırır, askerler toplulukla vedalaşır, onlara harçlık verilir ve otobüse binerlerdi.
Bu celp dönemleriyle ilgili köyün acı bir anısı var. Askere gitmeye bir gün kala yine birkaç arkadaş bayıra çıkar. Aralarında Halil İbrahimde (Sezer) vardır. Tepeye çıktıklarında Halil İbrahim rahatsızlanır ve orada ruhunu teslim eder. Sanırım 1972 yılıydı. Biz küçük çocuktuk. Bayıra doğru bir koşuşturma olduğunu ve Halil İbrahim ölmüş denildiğini hatırlıyorum. Ancak ölümün ne olduğunu idrak edebilecek yaşta değildik. Her celp dönemi geldiğinde Halil İbrahim hatırlanıp, rahmetle anılırdı….

Bilgin Ozcifci / AVRUPAPRESS
AVRUPA
02 mai 2026AVRUPA
02 mai 2026AVRUPA
02 mai 2026AVRUPA
02 mai 2026AVRUPA
02 mai 2026AVRUPA
02 mai 2026AVRUPA
02 mai 2026