Kerpiç için öncelikle tahtadan kalıplar hazırlanırdı. Kalıbın genişliği ve yüksekliği eşit kare şeklinde olur, uzunluğu genişliğinin iki katı olurdu. Bu ölçünün sebebi ise; duvarların  analı kuzulu dediğimiz sistemde işlenmesiydi. Analı kuzulu işleme; iki kerpicin uzunlama yan yana koyulup, karşısına ikisinide karşılayan yan koyulan kerpiç şeklinde devam eder, birbirlerini kilitlerdi. Kerpiç kalıpları dört ya da beş gözlü olurdu. Bir gün önceden ince samanla karılan çamurun özleşmesi sağlanır, ertesi gün kerpiç kesmeye başlanırdı. Çamur kalıbın içine doldurulup iyice sıkıştırılır, yukarıdan çekilerek kalıp çıkarılır, kerpiçler kurumaya bırakılırdı. Bir süre sonra kerpiç yan çevrilip altının da kuruması sağlanırdı.

    Kerpiç kesmek oldukça zahmetliydi. 70 Li yıllarda rahmetli Mümün aga gölcük kenerında kerpiç keserdi. Bu iş aynı zamanda bir gelir kapısıydı