Üstünde( Emirdağ- Afyon- Eskişehir )yazılı otobüsün kaza sonrası , tesadüfü kaza mahalliinden geçen Eskişehirli Gazetecinin çektiği fotoğraf.

1950 Yılında Emirdağ / Kırkpınar virajında otobüsü devirip vefat eden ( ŞENGEZER)

Yarımca,da fazla kalmadık ,koyunu Kürtün,e kapalı ağıla çeker,koyun kışı kapalı ağılda geçirir,biz Emirdağ,ına .Bu arada bir birbuçuk ay Emirdağ’ında kalırdık.Uzun çarşıya bakan Atatürk,ün heykelinin yanında meydan kahvesi vardı.Kahvenin yan tarafına Kıral ağaçlarının altına gölgeye babam taksiyi çeker ben takside oynardım.Rahmetli Ağa ağbim gelir taksiye kol atıp çalıştırır ;Babam rahmetli hiç seslenmezdi. Ya saydığından,rahmetli ağbim çok gözükara şerdi, yada korktuğundan.Emirdağ,ını gezerdik güzel bide Türkü tutturur;

Filcanı taştan oyarlar balam oyarlar,

İçine bade koyarlar.

Sen bize gelme duyarlar balam duyarlar,

Sen kimin canisinin canı,sen yine doldur filcanı.

Bana döner beğendinmi ?Babaoğlu der bende beğendim ağbi derdim;Onada rahmetli kahkaha ile gülerdi.Gene başlar;

Yüksek minarede kandiller yanar,

Kandil,in şafkına bülbüller konar

İnsan sevdiğine böylemi yanar,

Ellerin benimle ne davası var.

Gezi biter Taksiyi yerine çeker kor giderdi. Babam sorardı ne yaptınız derdi ?Bende gezdik derdim » iyi halt işlediniz derdi ».

Rahmetli Ağa ağbim ailenin en son en küçük çocuğu olduğumdan beni çok sever; Ağbisi der beni korur kollardı.

Ağa ağbim’e Emirdağ,ında Adına » Şengezer » derlerdi.

1950 de Afyon- Emirdağ- Eskişehir arası çalıştırdığı Otobüs’e  » O vakitler otobüslerin bagajı üstünde idi ».Havaleli yük yükleyip ,Emirdağ Kırkpınar Virajında fotoğrafını paylaştığım otobüsü devirip kazada vefat etti.Bana en sıcak davranan ağbimdi çok üzüldüm.Anam,Elif anam ,Babam ,Amca’larım Hala,larım aile akrabalarımız arkadaşları günlerce göz yaşı döküp gece gündüz yasını tuttular.