Eksik Kalan Bayramlar, İyilerin Vedası
Mutlu uyandığımız sabahları özledim. Son zamanlarda ülkemde hep olumsuz, içimizi yakan olaylar yaşanıyor. Bayram mı? Kime geldi bu bayram? Kim yaşıyor bu coşkuyu? Çocuklarda bile göremiyorum bayram heyecanını, coşkusunu. Bir sabah, mutlu uyanmak istiyorum. Mutlu uyandığım o günleri özledim.
Artık sabahları uyanmak bile istemiyorum. Çünkü her gün ne olumsuz durumla karşılaşacağımı, hangi acıyı duyacağımı düşünüp duruyorum. Bugün sabah gözümü açtım ve Volkan Konağı’nı kaybetmişiz. Ülkenin değerleri birbirine giderken, ülkesi için çaba harcamayan, kötülükle beslenen, kin ve nefretle yaşayanlara neden bir şey olmuyor? Neden kötülerin dünyası oldu? Kötüler yaşarken, iyiler neden gidiyor? Çok erken oldu gidişin, Volkan Abi.
Bir volkan gibi yaktın bu bayram günü tüm sevenlerinin içini. Ne güzel adamdın; ülkesi, bayrağını, Atatürk’ü severdin, diyorlar arkadan. Herkese nasip olmaz, dik duruşu olan, korkmadan doğru bildiğini söyleyen bir insanın ardından bu güzel sözleri duymak. Ülke bayram günü büyük bir yas yaşıyor; her yaştan insanın kalbinde yer edinmişsin. Gerçek sanatçı ölmez; nesiller boyu yaşamaya devam edeceksiniz.
2025 yılında tek beklentim vardı: Eksilmediğimiz bir yıl olsun istemiştim. Ama görüyorum ki, eksilmeden geçebileceğimiz bir yıl hayalini kurmak bile zorlaşıyor. Bu karamsar tabloda tek bir şey kalıyor geriye: Umut. Ama o umut bile, her geçen kayıpla biraz daha siliniyor.
İçimden geçen bu düşüncelerle, bir sabah mutlu uyanmayı hayal ediyorum. Belki bir gün, bu karanlık günler geride kalır ve iyilerin kazandığı bir dünyada uyanabiliriz.
Halime Önen / AVRUPAPRESS