Biz insanlar olarak devamlı yaptığımızın karşılığında bize vefa gösterilmesini bekleriz peki neden? Çünkü bize böyle öğretildi; ben sana zamanında şöyle büyük bir iyilik yapmıştım ama senin bana yaptığına bakar mısın! Nankörlüğün bu kadarına da pes yani der dururuz. Bunu yazarken aklıma meşhur şu hikaye geldi izninizle anlatmak istiyorum. Adamın biri yağmura yakalanınca yanındaki arkadaşı kendisine şemsiyesini verir ıslanmasın diye, adam teşekkür eder ve alır. Belli bir zaman sonra her karşılaştıklarında; ben sana o şemsiyeyi iyiki verdim vermesem neler olurdu gibi sözü her defasında söylemeyi sürdürür. Birgün havuz başında bir toplantı esnasında karşılaştıklarında yineler bu sözünü yine artık canına tak eden adam elbiseleriyle beraber kendisini havuza atar, havuza atladığını gören herkes şaşkınlıkla sonucun ne olacağını merakla beklerken adam havuzdan çıktığında adamın yanına giderek gördün mü sen şemsiyeyi bana vermeseydin işte bu olurdu der. Her karşılaştığımızda da tıpkı meşhur hikayede anlatıldığı gibi benim yaptıklarım gözüne dizine dursun dersek yapılan hayrın da yardımında bir anlamı kalmaz. Kişilere yapılan iyilikler o insanı nankör yapmaz aksine siz onu dile getirmediğiniz sürece sizin karakterinizi yüceltir ve size yüksek bir potansiyel kattığında daha fazla iyilik yapmak ve insanların taktirini kazanmaktan ziyade sizi yarattığını düşündüğünüz yaratıcı nezdinde sizi yüceltecektir değer olarak.
Bir de isyan ederken ulan nankör dünya! Diye söze başlarız. Bana göre çok anlamsız bir çıkış gibi geliyor. Bilmem siz ne dersiniz? Çünkü dünya bize gel benim nimetlerimden yararlan demedi ve üstelik biz bu nimetleri hor kullanıp doğaya zarar verdiğimiz halde. Bugün insanlar yüzünden güneş sisteminden dünyamıza gelen zararlı ışınların dünyaya zarar vermesinin bir tek nedeni olabilir, açgözlülük ve tamahkarlık doymak bilmeyen nefsimize söz geçirmeye gücümüz yetmediği içindir. Sanki dünyayı bize verseler yarın cennete girerken onları kapıdaki görevliye rüşvet olarak verip cennete girecekmişiz gibi düşünüyoruz. Oysa
dünyada bizim taptığımız mallarımızı iyi yerlerde kullanmadığımız taktirde yarın o malların üzerimizdeki haklarının hesabını nasıl vereceğiz hiç biliyor muyuz? O mallar ahirette karşımıza geçip sen beni şöyle kullandın diyerek gırtlağımıza yapışacak onun farkında değiliz. Dünya nankörmüş! Neden? Çünkü biz ormanları yakıyoruz diye mi? Hayvanların neslini yok ediyoruz diye mi? çocuklar sebepsiz yere ihtiras ve kinimize kurban olduklan için mi? kadınları sırf bizimle yaşamayı kabul etmedikleri için öldürdüğümüz için mi dünya nankörlük ediyor? Kişi kendisinden bilirmiş işi diye diye güzel bir söz vardır. Biz nedense her zaman başkasını suçlayıp üzerimizden suçu atarak oysa yaptığımız hatalar bizi nankör yapmakta. Konuşurken ve yaparken dikkatli ve seçici olmaya gayret edin yoksa yeni bir 3. Dünya harbi çıkma ihtimali çok yakın.
Davut Izol / AVRUPAPRESS
News
