Yakın zamanda sayın Ercihan Çakmak ağabeyin kaleme aldığı “Mavi Bisandan Federasyona “ yazısı eminim benim gibi bir çoğunuza tanıdık geldi ve biliyorum ki herkesin çocukluğuna dair bir bisiklet hatırası vardır ama sahipli ama sahipsiz.

Benim hatıralarımı ise yeni bir bisiklet hayali süslüyordu çocuk yaşlarımda.Evimizde sırasıyla iki ağabeyim ve bir ablamın da kullandığı bana gelinceye kadar hali kalmamış yaşlı kara bir bisiklet başkahramanım.Markası neydi gerçek rengi kara mıydı yoksa korumak amaçlı boyanmışmıydı pek bilemiyorum .Hatırladığım zincirsiz pedallar ,patlak lastikler ,freni bozuk ve kullanılmaktan adeta parçalanmış bir sele.Artık tamir edilmekten usanılmış ,hatta gözden çıkarılıp kuruluğun bir köşesinde unutulmuş evde benden başka kimsenin ilgisini çekmeyen kara bir demir yığını.

Annemden güç bela aldığım yün minderi selesine bağlayıp diğer evlere göre daha tepede kalan evimizin avlusundan yokuş aşağı kontrolsüzce binerdim.Öyle hızlanırdı ki düşmekten hem korkar hemde binmekten hiç vazgeçmezdim .Tangır tungur tepeden aşağı rüzgarla yarışırdım adeta ,yolun bitiminde Goca Çeşme adıyla bilinen köy çeşmesinin düzlüğüne varınca hızım biraz azalır artık ayaklarımla fren yapabilirdim.

Bisikleti ittirerek o yokuşu çıkar ve tekrar binerdim.Bu ,sayısız defa gün içinde devam ederdi .Çoğu kez komşu hanımların “velesbitin hali kalmamış deli kız kıracaksın kolu bacağı “ikazlarına aldırmadan düşmeden binebilmenin gururunu yaşardım .

Anacığımın “binilmez ona gayrı “itirazlarına aldırmaz izin kopartmak İçin her türlü şirinliği yapıp bisiklete atlardım ,ayağımla hızlandırıp denge için pedallara koyardım. Beni ikna edemeyen annem benim gülüşlerimi izlerken okumaya da başlardı ardımdan .Dizlerim yara dolardı kimi kabuk bağlamış kimi daha taze kiminin izi kalmış.Aldırmazdım .Ne kadar hızlanırsam hızlanayım goca çeşmenin düzlüğü vardı güven veren .

Bisiklet hep öğreti bana hayatı ,hayattaki davranışı .Mesela kara bisiklet üç çocuğun üstüne bir de benim yükümü çekiyordu ama yine de gülümsetiyordu ,hayatta ne kadar risk alınırsa alınsın bir goca çeşme düzlüğü mutlaka bulunurdu .

Yaralarımız elbet olacak sonunda hepsi iyileşiyordu sabretmek gerek .

Son çocuk olduğum için yeni bir bisiklet fikri gündem bile olmadı. Belli bir süre umut İle beklesemde sanırım bende çabuk büyüdüm

Şimdi federasyonla görevli olduğum yarışlarda her yarışmacıda yeni bisikletine binen pınarlar görüyorum gülümseyerek …

Gülümseyerek ,güvenle ,azimle ve gururla…