GEÇMİŞTE CAMİLİDE  KÖY OTOBÜSÜ

      Köyde sabah saatlerindeki sessizliği köy otobüsünün kornası bozardı. Köyün ilk otobüsü Nam-ı diğer ÇANDIRLI kamyondan bozma burunlu şitayir ahşap kasa  bir otobüstü. Eksoz borusu kış aylarında otobüsün içinden geçer, her gün birileri ya bacağını yakar yada lastik ayakkabısını yakıp otobüsü kokuturdu. Susadan bayırın yamasına ayrılan yola girer, Kazım agaların yanından geçip rahmetli Ali Osman aganın kahve önüne gelip müşteri alırdı. Hatırladığım kadarıyla bagajları olmayıp, eşyalar otobüsün üstüne konurdu.  Rahmetli Hayri aga şöför, Sebahat aga muavindi o yıllarda. Sonraları, Hayri aga şöför, Rahmetli Ahmet muavin olarak devam etti. Yıllar geçtikçe otobüs modelide yenilendi.

        Köyden şehire göçün en önemli aracıydı köy otobüsü. Seyahatin yanısıra, ailelerin bekar evleri kiralayarak  şehire çalışmaya yada okumaya gönderdikleri çocuklarına 10-15 günde bir çanta hazırlayıp erzak gönderdikleri bir posta aracıydı otobüs. Zaten köyde otobüs kelimesi kullanılmaz, POSTA denirdi. Eskişehire girdiğinde 71 evlerden başlayarak eski otogara kadar bir çok durakta durur, ya yolcu indirir yada eşya indirirdi. Çandır, Karaağaç, Benlikuyu, Gavurören , Camili, Tilkisyandan müşteri alırdı. Pazartesi, Perşembe, cumartesi eskişehire, Salı Emirdağna, Çarşamba Sivrihisara Cuma çiftelere sefer yapardı.