Günlerden salı. Emirdağ ın pazarı. Köy otobüsünün kornası sabah saatlerindeki sessizliği bozar. Kahvede bekleyenler çıkıp sepetlerini otobüse koyar. Hayri aga her günkü neşesiyle direksiyonda yüksek sesle sohbet etmektedir.  Kısa bir yolculuktan sonra Emirdağ ın eski garajına park eder. Sepetini, şeker çuvalını eline alan pazarın yolunu tutar. Emirdağ pazarında her zaman olduğu gibi mahşeri bir kalabalık vardır. Birde bu kalabalıkta yolun ortasında iki üç kadın sohbete başladı mı yol iyice tıkanır. Çileli bir alışverişten sonra, sırtınızda şeker çuvalından , içi soğan, patates, patlıcan dolu bir torba, elinizde biber domates, ve meyve olan bir sepetle otobusün yolunu tutarsınız. Sizi otobüsün yanında o yıllarda muavin olan Ahmet karşılar. Kendisi otobüsün üzerine çıkar, sizde bir iki merdiven tırmanıp elinizdeki sepeti, çuvalı yukarı verirsiniz. Eğer çocuksanız, babanızla pazara gitmişseniz öğle vakti kokular yayan, bir anne ve oğulun sürekli tartışarak işlettiği camında Atılay Kargılı yazan köfteci dükkanında olurdu gözünüz. .

     Otobüs köye geldiğinde, cami yanında, el arabasıyla pazardan gelecek yakınlarını bekleyen gençler,, çocuklar beklerdi ….