Bayram gelmiş neyime… Anam Anam garibem… Yine bir bayram sevinci ile karşı karşıyayız…. Sevinci dedim ama bizim gibi gurbette yaşayanlar bilirki kurban bayramı artık hüzün oldu..Hangi hüznü çekmediki bu gurbetçiler?… ah gurbete düşmeye gör… ne söze siğar ne dile ne deftere nede yüreğe… Şimdi çocuklarımıza hangi bayramı anlatacağız? Oysa Biz çocukken böyle miydi? Bayramlarda erkenden kalkıp giyinir babalarımızı beklerdik.. kurban kesmis olmanin tatli telaşıyla,alnından teriyle elinde bir çöp torbası kurbanlık et ve yüzünden gülümsemeyle haydi bayramınız mübarek ola diyecekti!Ve işte tam o zaman bayramımız başlicaktı.. Böyle anlardık bayramın geldiğini… Sonra annelerimizin telaşı başlardı, yer bezleri serilir,baltalar,bıçaklar, tahta köysofraları, kurban için tencereler bi telaşla hazırlanırdı…. önceden belirlenirdi çevredeki kurban kesemeyecekler, mekanı cennet olsun dedem tespiti eder ve herbirinin kurbanlık poşeti özenle hazırlanırdı. Sonramı…. sonra burcu burcu kokardı heryer…ve yabancı komşularımızıda bu neşeli günümüze dahil etmek birazda benim vazifemdi sanki…çünkü ben güzel anlatırdım öyle derlerdi… bi çocuk edasıyla ve bayramın sevinciyle öyle bi anlatırdımki o bayramlar nasıl bayram olurdu… herkes birden sevinirdi herkes için bir coşkuydu…sonra biriktireceğimiz paraları düşünürdük.. en çok kurban bayramını severdik çünkü bi poşetle bizi savuşturamazdi bayramda ellerine vardıklarımız..çocukluk işte hep bir sevinç için çabalardık… Ama şimdi … Şimdi neyi nasıl yaşayacağız, neyi nasıl anlatacağız çocuklarımıza? üşüyor sanki yüreklerimiz…sevinçli gelen bayram coşkusunda eser kalmadı. Herşeyimiz çalındı gurbette…yetmedi birde kurban kesmek yasaklandı… Ne bayramların tadı kaldı ne bayrama gelen gidenlerin…. Ne yapsın işte yinede annelerimiz bir telaş kasaptan alınan 5-6 kg etin derdinde belki bi bayram havası eser evlerimize diye…yinede küçükler büyükleri ziyaret ediyoruz ..kaldıysa buralarda hala büyükler..çünkü Bu yıl izin zamanına denk geldi bayram.. Bir sene çalışıp birikimini yapabilen gurbetçilere bir müjde gibi geldi bu haber… Durumu müsait olanlar akın akın arabalarla izine gittiler… Gümrük kapıları bu sene bir önceki senelerden çok daha kalabalıktı…Herkes bayram atmosferine hasret o sevinci sevdikleriyle paylaşmak için yollara düştü… Vatana bir an önce varayım derken yorgunluktan kaza yapıp vefat edenlerin sayısıda haylı fazla oldu bu sene,onlarda bayram için koşturdulardı işte… Rabbim mekanlarını cennet eylesin… öyle bi çile içinde yaşarki gurbet yolcusu… Gurbete düşmeyen asla anlamaz… bizler burda Türkiyenin sandığı gibi çokda rahat şartlarda yaşamıyoruz… madde boyutunda ne kadar rahatlık varsa hep manevi duygularımızdan çalındı… Hep yüreğimizde bir hasret,hep gözümüz Türkiyede, aklımız fikrimiz hep Türkiyede kaldı… Şu son olaylarda Amerikanın adını bile anmak istemediğim yöneticisi birde ülkemize bir ekonomik savaşa sürüklemeye çalıştı…bayram öncesi yüreklerimiz bir kez daha sızladı.. ama sızlan sızlan nereye kadar? Hayat devam ediyor.. sızlanmanın ardından daha güçlü duruşlarla Türklerin nasılda güzel birbirine kenetlenmiş insanlar olduğunu birkez daha dünyaya göStermeliyiz. Bu bayram bence gurbetçiler olarak bütün kurbanları ülkemizde kesmeliyiz. Ekonimisine darbe vurmaya çalışanlara inat Türkiyemizde bayram coşkusunu zirveye ulaştırmalıyız. Gurbetçiler olarak onun sevinciyle manevi olarak ruhlarımızı beslemeliyiz… Madem bizi küçültmek istediler inadına büyümeliyiz inadına dik durmalıyız ve ne kadar zorda olsa böyle mutlu olmalıyız. Yeterki vatanımız sağ olsun ! Burasımı… Gurbet işte naparsın gardaş burası gurbet… Bayramınız mübarek ola.
News
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.