Umarsız bir hayat telaşesinde ; yorgunluğa , vefasızlığa ve sevgisizliğe inat bembeyaz örtünmeli.Usul usul yağıyor kar incitmeden ,dokunmadan kötülüğe ! Gökyüzünden inen her kar tanesi yüreğimizi temizler nitelikte.

Heyecan verici olduğu kadar umut belleğine de saydam bir nesneyle yağışır yeryüzü cennetine.

    Bir gönül bağı kurarız bu berraklıkla , adalelerimizi heybetle çevirirken çoşkusuyla uyandırırız bedenimizi sabaha. Masumiyetin tecelligahıdır çocuk ellerinde.

Kimimiz ıslanmalık , kimimiz sevmelik, kimimiz dokunmalıktır  tazeliğine ve naifliğine.

   İnsanların ayinesidir bu etrafı kendi rengine bürüyen uçsuz beyazlık. Tertemiz yağar ve kirletilir başka ellerle.  İnsanda böyle değil midir ? Tertemiz doğar ,narin ve kaygısız . Oysa kirlenir kendini var etme suretinde . Ilık ılık yağar gönüllere ve tabii bir hal ile hemhal olur kendi ruhunun derinliğinde.

    İnsanlar neden sever karı bilir misiniz ? Çünkü kendi iç dünyasına yolculuğu başlar ve içselleştirir aymazlığını.  Keza yüzleşir, yalnızlaşır ve acizliğini görür bir tuval ile bembeyaz !

   Şimdi gecenin loşluğunda saatin kadranına takılmış bir yelkovan sesine muhtaçtır insanoğlu . Velev ki haklı olduğu bütün iddialarına rağmen sessizleşir , parametreleri sayısız dünya savaşında kaybolur gider sonsuzluğa…

    Ellerimizi üşüten ,yüreğimizi ısıtan ;

Mutlak bir inanç ve muhabbetle ;

Kar gibi ,zarifliğiyle sizi kirlenmişliğe değil, umutlu berraklığa götüren dostlarınız olması duasıyla ;

Yolunuzun tevazu yolu olmasını Rabbimden diliyorum.