Buralarda bu sene bir matem havasi var anne… hasret bir yana gurbet bir yana….bayrammi değilmi zaten anlamazdık …hep bir özlem içinde türkiyedeki bayramları televizyonlarda izlerdik… büyüklerimize gider ellerinden öper.. onların azda olsa bayrami bayram haline getirme çabaları ve telaşları arasında bir bayram havası solumaya çalışırdık… şimdi buralarda garib kaldık anne.. yetim kaldık… büyüklerimiz vatana gitti… bu yasaklar onlarada yetti ….
bayramlarımızı çaldılar ANNE!… öyle bir yasak geldi ki… bu yasak dinimize… medeniyetimize… kültürümüze vurulan balyoz darbesi oldu … affedersin anne… biz eşek gibi çalışıp helal lokma uğruna verdiğimiz canlarımız… çabalarımız şimdi anladık hep boşaymış anne ? Yavaş yavaş herşey elimizden gidiyor… Önce kurbanımızı evlerimizde, bahçelerimizde kesmeyi yasakladılar… sonra buna özel kesimhanelere açtılar.. torbası ayrı para ,kemiği,çöpü ayrı para dediler… sonra kendin kesemessin artık yasak dediler… şimdi hiç kesemessiniz diyorlar …
kesmek yasak …çünkü kesmek hayvanlara zarar veriyormuş… uyuşturarak kesilcekmiş…. bu insanlık bu güne kadar nasıl gelmişti?Hayvanı uyuşturan makinelerlemi? Kültürümüzü … medeniyetimizi çalmak ve aslında kısacası bezmiş hayatlarımıza biraz daha bıkkınlık getirme politikasından başka hiç birşey değil bu kanunlar anne… Oysa…. bizim atalarımıza gelin çalışın bizi kalkındırın dediklerinde onları davet ettiklerinde … kucak dolusu sevgiyle karşılamışlardı…biz böylemi sözler almıştık… yedigimiz bir lokma helali kursagimiza dizme sözümü ?Kanun kural diye bir lokme eti bize haram etme sözümü… bilseydi atalarımız gelirmiydi? Bizim suçumuz neydi… Şimdi her gittiğimiz bayram sofrasında bir matem havası yankılancak her evde ayni sözler … sen ne yaptın kurbanı? Nerde kestin? Nere yolladın? Vs vs … detaya inilcek o kadar çok konu varki…
kısa ve öz tutucam… Bize hayatı haram ettiler anne… HARAM! Bu sene herşeye rağmen gülen gözlerim soldu canim cok sıkkın..bir lokma et yiyemediğimden değil… sakın yanlış anlama… yüreğim sızlıyor anne… medeniyetimiz elden gidiyor…kültürümüzü çalıyorlar yavaş yavaş ben buna yanıyorum … bak bizde çocuk büyütüyoruz… şimdi onlara neyi anlatacaz… neyi yaşatacaz…? Şurda gurbette doğup büyüyenmi sonradan gelenmi.. hangisi gurbette mutlu…? buralara gelen pişman doğan ayrı bir pişman…hep bir hasret sizin oralara… sizin oralar diyorum anne kusura bakma…. oradada yabancıyız adımız “gurbetçi” oralarada sığamadık biz… vatanımızdakilerin gözünde insan gibi yaşıyoruz ya hani …
bir bilseler insan gibi yaşamanın bedelini… ölmüş ruhlar… sinelerde koskoca yara…bağrımızda hasret ve tatsız tuzsuz mutsuz bir insanlık işte… Dedim ya anne bu bayram …tam bir matem havası buralar… şu whatsupla sosyal medyada olmasa … arada gelen şu “ hazır” mesajlarda olmasa… bayrammı değilmi hiç anlamicaz…çan sesleri arasında azcık türk olmaya çalışmak.. azıcık müslüman .. azıcık iyi insan… ne kadar zor bir bilsen.. ne ağır bir yük bir bilsen…. Garibler kim diye sormasınlar bana anne… Garibler gurbette kimsesi olmayan bizleriz… ailesi…kültürü …medeniyeti elinde alınanlardı garib olan… Çok fazla yazcak şey var ama bu bayram bayram değil anne… Herkese selam eder… Önce büyüklerimin ellerinden sonra kücüklerimin gözlerinden öperim… Bütün “gariblerin”ve islam aleminin kurban bayrami kutlu olsun.
Ayşe Unan / Avrupapress
News
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.