ki Dünya Arasında Değil, İki Dünyanın Toplamında Yaşamak,
"Merhaba kıymetli Avrupa Press okurları, ben avukat Besra Yaşik Şener. Bu satırlar,
sadece bir gazete köşesinin başlangıcı değil; aynı zamanda sizlerle kuracağım uzun
soluklu bir gönül köprüsünün ilk taşı. Belçika’nın kalbinden, Avrupa’nın her köşesine
ulaşan bu platformda sizlerle buluşmanın heyecanı içindeyim. Avrupa’da yaşamak,
çoğumuz için sadece bir ikamet değişikliği değil, bir kimlik sanatıdır. Bir yanımızda
doğduğumuz toprakların kadim kültürü, diğer yanımızda içinde yaşadığımız toplumun
modern dinamikleri var. Çoğu zaman kendimizi 'iki dünya arasında' sıkışmış hissetsek de,
aslında bizler 'iki dünyanın toplamıyız'. Ne köklerimizden vazgeçmek zorundayız ne de
kanatlarımızı çırpmaktan çekinmeliyiz. Bu köşede sadece sorunları değil, çözümleri;
sadece geçmişi değil, geleceği konuşacağız. Sanattan teknolojiye, sosyolojiden günlük
yaşama kadar, bizi biz yapan değerleri modern bir süzgeçten geçireceğiz. İlk yazımın
temel mesajı şu olsun: Nerede olursak olalım, en büyük gücümüz uyum sağlarken
özümüzü koruyabilme yeteneğimizdir. Birlikte düşünmek, birlikte büyümek dileğiyle.
Yolculuğumuz başlıyor. "Büyük yolculuklar tek bir adımla başlar derler; biz de bugün
sizlerle küçük bir başlangıç yapalım istedim. Bu satırlar, Belçika’nın çok kültürlü
sokaklarından Avrupa’nın geniş ufuklarına uzanan bir düşünce yolculuğunun ilk adımı.
İlk yazımda sadece geçmişi değil, tam şu an içinde bulunduğumuz ve baş döndürücü bir
hızla değişen dünyayı, yani 'dijital devrimi' konuşarak bu kapıyı aralamak niyetindeyim.
Bugün Avrupa’da manşetlere baktığımızda; yapay zekanın iş gücüne etkisi, dijitalleşen
bürokrasi ve sosyal medyanın toplumsal bağlarımızı nasıl dönüştürdüğünü görüyoruz.
Belçika gibi Avrupa’nın idari merkezinde yaşayan bizler için bu değişim sadece bir
teknoloji meselesi değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline geldi. Robotların ve
algoritmaların hayatımızı kolaylaştırdığı bu yeni düzende, asıl soru şu: Biz 'insan' kalmayı
nasıl başaracağız? Geleneksel kahve sohbetlerimizin samimiyetini dijital ekranlara
sığdırabilir miyiz? Ya da çocuklarımızı bu yeni dünyaya hazırlarken, onlara sadece kod
yazmayı değil, empati kurmayı ve kadim değerlerimizi korumayı nasıl öğreteceğiz? Bu
köşede sadece ekranların ışığını değil, o ışığın gölgesinde kalan insan hikayelerini,
Belçika’daki Türk toplumunun bu modern çağa nasıl yön verdiğini ve yarının dünyasında
nasıl bir rol üstleneceğimizi konuşacağız. Teknolojiyi reddetmeden ama ruhumuzu da
ona teslim etmeden yürümek mümkün. Birlikte düşünmek, yenilenmek ve her şeye
rağmen 'biz' kalabilmek dileğiyle. Bu küçük başlangıçta heyecanımı paylaştığınız için
teşekkür ederim."