GEÇMİŞTE EMİRDAG MUHACİR KÖYLERİNDEN CAMILİ’DE BİR YUFKA HİKAYESİ

     Yufka genellikle konar göçer kültürün bir mirasıdır. Muhacir köyleri yayla kültüründen uzak oldukları için sofralarında fırın ekmeği kullanırlar. Aynı zamanda yufka açmak maharet ve güç isteyen bir uğraştır.

      Hikaye yaklaşık 75 yıl önce yaşanır. Çevre köylerden bir hemşerimiz Hanımını çocuğunu at arabasına bindirir. Emirdağına doğru yola çıkar. Yol üzerindeki köylerden birinde bir kadın para karşılığı yufka yapmaktadır. Yufka yapımı için yarım çuval unu ve yanlarındaki çocuğu dönüşte almak üzere kadına bırakırlar.

       Kadın bir sundurma altına bez yayıp açtığı yufkaları bezin üstüne yaymaya başlar. Bu sırada yağmur başlar. Bahçede ıslanan köpek sundurmanın altına gelip yufkaların üzerine silkinir. Kadın elindeki oklavayla köpeğe vurup kovalar. Köpek ıslandıkça sundurmanın altına gelip silkinir kadın kovalar. Bu mücadele bir süre devam eder. O günlerde çocuk olup yıllar önce ebediyete intikal etmiş büyüğümüzün ömrü boyunca yufka yemediği anlatılır…..