EMİRDAG CAMİLİ KÖYÜN’DEN. HATIRALAR…… KİL TEPESİ CELİL MANDACI ANILARI

1960 yılıydı. 7 yaşlarındaydım. Derin kulağın alt tarafında Rahmetli Sülman aganın tarlanın baş tarafında bir KİL TEPESİ vardı.  Babaaannem rahmetli Sarı Fatme beni yanına alır, eşek arabasıyla kile giderdik. Ben ocağa girer, kil çıkarırdım. 25-30 kilo olduğunda arabaya yüklerdik.

     Eşek Arabasıyla, Tilkisyan, Gavurören, Çandır, Batık, Avren köyleri gezer,  Arpa, buğday, somun ekmek yada para karşılığı kil satardık. Kil o yıllarda temizlik için kullanılırdı. Özellikle bizim köyün kili baş kili olarak kullanılırdı. (Bugün kil özlü şampuanlar satılıyor)

      Sonraki yıllarda kuzu çobanlığı yaptım. Büyükbaş çonalığı yaptım. O yıllarda köyün azgın bir boğası vardı. Kimse yanına yaklaşamıyordu.

                                       CELİL MANDACI

        Camili iklimiyle toprağıyla zor bir köydür. Bu nedenle hemşehrilerimiz Eskişehir ve İstanbul'a....   gurbete  giderek bir arayış içine girmişler ve hayatlarını oralarda kurmuşlardır. Celil Mandacı abimiz bugün kendi alanında bir iş insanıdır. Kendisine ailesiyle birlikte sağlıklı bir ömür diliyor, selamlarımızı gönderiyoruz