DELİ BATTAL EFSANESİ

Anadolunun işgal  edildiği yıllarda,

Emirdağ ilçesinde yaşıyor Deli battal.

Eli silah tutanlar hepsi cephe yolunda,

Kendi çağrılmayınca şaşıyor Deli Battal.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kadın, çocuk ve yaşlı bir de kendi kalmıştır.

Ne yapsınki  bu durum içine dert olmuştur.

Sonra meczup aklıyla kendi bir yol bulmuştur.

Gözleri kandil gibi ışıyor Deli Battal

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Depreşiyor içinde vatanın ıstırabı,

Tek servetidir çorap ve bir de ayakkabı.

Ele alıp çarığı ve yırtık yün çorabı,

Askerlik şubesine koşuyor Deli Battal

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Biraz bekle, der ona kapıda nöbet tutan,

Zira toplantıdadır kaymakamla komutan.

Bekleyecek an değil “vatan gidiyor vatan”

Diyerek nöbetçiyi aşıyor Deli Battal

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Elde çarıkla çorap resmen odaya girer,

Bunları benim için cepheye yollayın der.

Üşümesin cephede savaşan bizim asker,

Kendi yalın ayaktır, üşüyor Deli Battal.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

İşgalciler sarınca Emirdağ ilçesini,

Pek kaale almazlar Allahın delisini

İlk fırsatta öğrenip düşman cephanesini,

Türk subaya bilgiler taşıyor Deli Battal

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kabakçı der; askerdir, bir Türk deliyse bile.

İşgal kuvvetlerince anlaşılır mesele,

Cepheye gitmese de düşman kurşunu ile,

Bu vatan için şehit düşüyor Deli Battal.

Hakiki Kabakçı

Not: Turgut Özakman’ın Şu Çılgın Türkler kitabında anlatılan, 2011 yılında Emirdağ’dan Afyon’a gidilen ofis caddesinde yolu ikiye bölen bir şekilde heykeli yapılan Deli Battal,  yaşamıştır, yaşamamıştır. Gerçektir, efsanedir diye Emirdağ ulemasını da (yolu ikiye böldüğü  gibi) ikiye bölmüştür. Her iki tarafa da selam olsun. Biz bu işin araştırma bölümünü onlara bırakıyoruz. Ne bilgimiz ne haddimiz yetmez.