BAŞLAMALIYIM AMA NEREDEN?

Bu zorlu hayat mücadelesinde hepimiz ayakta kalmaya çalışan, zorluklar karşısında, kendi hikayesinde var olan insanlarız. Bizler yaşamla savaşırken başkalarına gösterdiğimiz şefkati, anlayışı acaba kendimize gösterebiliyormuyuz? Acımasız eleştirilerimize tutsak ilerlemeyi bırakıp elimizi kendi omuzumuza koyabiliyor muyuz? Şimdi bir an duralım. Derin bir nefes alalım. Şu dünyaya sadece bir kere geldiğimizi düşünelim ve hele bir de bir saniye öncesine de dönemiyeceği mizi aklımıza getirirsek cesurca adım atmamız çok da zor olmayacaktır. Bu zaman yolculuğunda önce kendimize ne istediğimizi soralım, kendimizle barışıkmıyız, istediğimiz hayatı mı yaşıyoruz, hayatımızdaki seçimler bize mi ait. Sevmediğimiz alışkanlıklarımız var mı? Varsa tek tek kurtulalım. Büyük bir özgüvenle meydan okuyalım ki kalbimizle ruhumuz el sıkışsın. Bu şansı kendimize verirsek iç dünyamızıda ödüllendirmiş oluruz. Gerçek benliğimize ulaşmanın, kendimizi keşfetmenin bir çok yolu var. Bana göre meditasyon, mandala, spor, yazmak, müzik, dua. Sana göre de kimbilir neler. Bunların hepsi ilerlemende sana yardımcı olucak. Dünya karmaşası içinde derinliklerine inip, iç sesini dinleyip kendini bulacaksın. İşte ordaki sene ulaşman senin çabana bağlı. Hugh White 'ın dediği gibi "Geçmişi değiştiremezsin fakat gelecek daima elindedir."   Derya Bakır    /     AVRUPAPRESS