UZLET……

UZLET

Burnumda mis gibi toprak kokusuyla uyandım bu

sabah.Hava tüm kirlerinden arınmış kuş sesleri İçin

ayrı bir gürlükteydi.Tüm bu gürlüğe rağmen ayrı bir

 sessizlik sakinlik ve huzur var.Geceki hırçın

rüzgar da sinmiş bir yerlere yaprak

kıpırdamıyor.Eğilip kapanmışlar ışıl ışıl yapraklar

yeşil çağlalarla uzlette gibiler Usul usul

olgunlaşıyorlar sanki.Kışlar uzar ,yağmurlar

yağar ,baharlar geçer .Çağlalar büyüyüp olgunlaşıp

tadlanırken yapraklarda kendilerini özgürce topraga

feda ederler.Bu toprak kokusu insanı da

olgunlaştırıyor .Topraktan yaratıldığı İçin mi toprakta

sırlandığı için mi bilinmez .Topraktan olunca arştan

gelenden de kaçamıyor tabi .

Aşikar etsede gizlesede  herkes kendi uzletinde

olgunlaşıyor toprak kokulu .

Dudağında üstaddan üç beş mısra …

“Seni dağladılar, değil mi kalbim?

Her yanın, içi su dolu kabarcık.

Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;

Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.

Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık! “